sociaal cultureel ontmoetingscentrum mariakerke-gent
het kasteel |
de vzw | de medewerkers | het bestuur |
het kasteel
Het gebouw had oorspronkelijk een zadeldak maar bij de uitbreiding in 1905 verbouwde men het tot een mansardedak met dakkapellen. Dit is een dakvorm met gebroken, naar buiten geknikte vlakken. Het onderste deel van het schuine dak is dus steiler dan het bovenste deel. Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw werd dit daktype veelvuldig toegepast om op een bovenverdieping meer ruimte te creëren. In die tijd vonden meestal de bedienden er hun onderdak. Via de bediendetrap gingen ze dan van de keuken naar hun slaapvertrekken. De dakkapellen zijn afgewerkt met een gebogen of 3-hoekig fronton. Aan de westgevel bevat de dakconstructie ook nog een oeil-de-boeuf.
De zuidelijke gevel bevat een veelhoekige bakstenen uitbouw op de begane grond, met erboven een houten beglaasde erker.
Het interieur verbergt nog een deel van de originele aankleding. De trap en de trapzaal geven nog een beeld van de grandeur van weleer.
Zoals het vroeger was. Het Kollekasteel, toen nog "Chateau Herry" of later "Les Vignes Vierges", in zijn oorspronkelijke glorie. Merk ook het romantische kasteelpark op met vijver op de voorgrond (nu verdwenen) en het koetshuis op de achtergrond.
Het Kollekasteel omstreeks 1903, al helemaal begroeid met klimop.
De trap en de trapzaal geven nog een beeld van de grandeur van weleer.
Het Kollekasteel werd voor het grootste deel met eigen middelen, stukje bij beetje gerenoveerd en gerestaureerd tot een volwaardig multifunctioneel cultureel ontmoetingscentrum dat voldoet aan alle hedendaags comfort en geldende veiligheidsnormen. Het interieur is gerenoveerd in een uniek retro-kader en verbergt nog een deel van de originele aankleding.
Het Kollekasteel zoals het er vandaag uitziet na de restauratie van het Mansardedak en de gevelreiniging in 2006.
